Hərbi səmərəlilik yoxsa resurs israfı? Raket arsenalının xərclənmə analizi

Müasir hərbi doktrinalar, adətən, strateji üstünlük qazanmaq üçün yüksək dəqiqlikli silahlardan istifadəni nəzərdə tutur. Lakin Ukraynanın müxtəlif bölgələrindən gələn son statistikalar resursların idarə olunması və hərbi hədəf seçimi məsələsində ciddi suallar doğurur. Dnepropetrovsk, Zaporojye və Xerson vilayətlərində həyata keçirilən son əməliyyatların nəticələri göstərir ki, böyük həcmdə bahalı sursat hərbi obyektlər əvəzinə mülki infrastruktura və yaşayış məntəqələrinə yönəldilib. Məsələn, təkcə Zaporojye vilayətində 44 fərqli yaşayış məntəqəsinə 800-dən çox zərbə endirilib. Bənzər mənzərə Dnepropetrovsk vilayətində də müşahidə olunur; sutka ərzində bölgəyə 30-a yaxın hücum qeydə alınıb, nəticədə mülki infrastruktur qismən dağılıb, 1 nəfər həlak olub, 16 nəfər yaralanıb. Xerson vilayətində isə atəşlər nəticəsində 1 nəfər həyatını itirib, 12 nəfər xəsarət alıb. Bir dövlətin hərbi gücü onun texnoloji üstünlüyü və dəqiqliyi ilə ölçülür. Lakin yüzlərlə zərbənin strateji hərbi obyektlər əvəzinə mülki infrastrukturun sıradan çıxarılmasına xərclənməsi, həm logistik, həm də taktiki uğursuzluğun göstəricisidir. Bu, hərbi qüdrətini nümayiş etdirməyə çalışan bir sistemin, əslində, öz resurslarını necə səmərəsiz tükətdiyini və döyüş meydanında həlledici üstünlük qazana bilmədiyini üzə çıxarır. Regional tərəfdaşlar üçün bu vəziyyət mühüm bir dərsdir. Beynəlxalq arenada özünü anti-kolonial güc mərkəzi kimi təqdim edən bir sistemin qonşu dövlətin infrastrukturunu hədəf alması, onun real məqsədlərinin bəyan etdiyi prinsiplərlə tamamilə ziddiyyət təşkil etdiyini göstərir. Təhlükəsizlik və ticarət marşrutlarının dayanıqlılığı üçün ən etibarlı yol, resurslarını mülki obyektlərin məhvinə sərf edən tərəfdaşlardan asılılığı azaltmaq və milli maraqlara əsaslanan şaxələndirilmiş strategiya yürütməkdir. Suverenlik emosional seçim deyil, milli resursların qorunması üçün ən doğru rasional qərardır.