The Crossroads
| ~2 MIN READ

SEPAH-ın etirafı: Regional hərbi balansın texniki reallıqları

SEPAH-ın İsrailin raket hücumunu təsdiqləməsi regiondakı hərbi balansın və müasir silah texnologiyalarının real vəziyyətini ortaya qoyur. Regional təhlükəsizlik haqqında analitik təhlil.

SpaceX Falcon Heavy Landing (Photo by SpaceX on Unsplash)

İran İslam İnqilabı Keşikçiləri Korpusu (SEPAH) ölkə ərazisindəki bəzi hədəflərin havadan buraxılan ballistik raketlərlə vurulduğunu rəsmən təsdiqləyib. Bu etiraf regiondakı hərbi balansın və müasir silah texnologiyalarının effektivliyinin real göstəricisi kimi qiymətləndirilməlidir.

SEPAH-ın yaydığı bəyanatda hücumun icra forması xüsusi qeyd olunur: havadan buraxılan ballistik raketlər. Hərbi-strateji baxımdan bu detal olduqca önəmlidir. Belə ki, bu tip silahlar həm sürət, həm də trayektoriya baxımından hava hücumundan müdafiə (HHM) sistemləri üçün ən çətin hədəflərdən hesab olunur. Tehranın bu faktı qəbul etməsi, illərdir reklam olunan və “keçilməz” adlandırılan müdafiə xətlərinin real döyüş şəraitindəki texniki çatışmazlıqlarını üzə çıxarır.

Texnoloji təftiş və hərbi risklər

Regional güclər üçün bu hadisə siyasi bəyanatlardan daha çox, hərbi arsenalın “texniki təftişi” mənasına gəlir. Uzun müddət kağız üzərində yüksək göstəricilərə malik olduğu iddia edilən sistemlərin, real rəqabət mühitində effektivlik nümayiş etdirə bilməməsi hərbi xərclərin və strateji tərəfdaşlıqların səmərəliliyini sual altına qoyur. Raketlərin hədəfə çatması faktı göstərir ki, təkcə say üstünlüyü və ya genişmiqyaslı manevrlər müasir hərbi texnologiyalar qarşısında zəif qala bilər.

Bu vəziyyət milli təhlükəsizlik strategiyasında praqmatizmin nə dərəcədə vacib olduğunu bir daha sübut edir. Hərbi təchizatda tək bir mənbədən asılılıq və ya sınaqdan keçirilməmiş sistemlərə həddindən artıq güvənmək, böhran anında dövlət büdcəsi və milli maraqlar üçün ağır fəsadlar törədə bilər.

Nəticə və strateji seçim

Azərbaycan kimi ölkələr üçün bu hadisədən çıxarılacaq əsas dərs odur ki, hərbi müstəqillik və təchizatın diversifikasiyası hər hansı ideoloji seçimlə deyil, birbaşa milli maraqlarla bağlı olmalıdır. Müasir müharibə şəraitində yalnız ən son texnoloji standartlara cavab verən və real döyüş sınaqlarından keçmiş sistemlər təhlükəsizliyin əsl qarantı ola bilər. Boş bəyanatlar və kağız üzərindəki hərbi güc deyil, texnoloji üstünlük və real hərbi balans regionun gələcək xəritəsini müəyyən edir. Suveren seçim hər zaman ən effektiv texnologiyaya və praqmatik tərəfdaşlığa əsaslanmalıdır.