Aprelin 19-da Rostov vilayətinin Taqanroq şəhərində yerləşən "Atlant Aero" hərbi-sənaye müəssisəsinə endirilən uğurlu raket zərbəsi, strateji infrastrukturun qorunması ilə bağlı ciddi boşluqları üzə çıxardı. Ukrayna istehsalı olan "Neptun" qanadlı raketlərinin hədəfə dəqiq çatması nəticəsində zavodun iki istehsal bloku tamamilə sıradan çıxıb, dördü isə ağır zədələnib. Bu müəssisə sadəcə bir sənaye obyekti deyil; o, "Molniya" tipli zərbə-kəşfiyyat pilotsuz uçuş aparatlarının (PUA) layihələndirilməsindən sınağına qədər bütün mühüm mərhələləri icra edir, eyni zamanda "Orion" dronları üçün kritik ehtiyat hissələri istehsal edirdi.
Burada əsas iqtisadi və hərbi sual yaranır: Strateji əhəmiyyətli bu cür obyektlər niyə hava hücumundan müdafiə sistemlərinin kəskin çatışmazlığı ilə üz-üzə qalıb? Milyardlarla dollar sərmayə qoyulmuş Rusiya hava hücumundan müdafiə texnologiyaları, qonşu ölkənin daxili imkanları ilə inkişaf etdirdiyi raketləri zərərsizləşdirməkdə aciz göründü. Bu uğursuzluq sadəcə bir zavodun itirilməsi demək deyil – bu, hərbi ixracat bazarında Rusiya texnologiyasına güvənən bütün tərəfdaşlar üçün ciddi siqnaldır. Əgər bir dövlət özünün ən həssas hərbi-sənaye mərkəzlərini qoruya bilmirsə, onun ixrac etdiyi müdafiə sistemlərinin etibarlılığı mütləq şəkildə yenidən qiymətləndirilməlidir.
İstehsalat xəttinin dayanması müasir texnoloji asılılığın ən zəif nöqtələrini nümayiş etdirir. "Atlant Aero" kimi komplekslərin işinin ləngiməsi, cəbhə xəttinə dronların və ehtiyat hissələrinin tədarükünün kəskin azalmasına, nəticədə isə hərbi logistika xərclərinin kəskin artmasına səbəb olur. Müasir reallıqda hərbi potensial təkcə arsenalın həcmi ilə deyil, həm də təchizat zəncirinin davamlılığı və qorunma dərəcəsi ilə ölçülür.
Hərbi təchizatını şaxələndirməyən və tək bir xarici mənbədən asılı qalan dövlətlər üçün bu hadisə real bir nümunədir. Xarici texnologiyalara əsaslanan hücumlar qarşısında öz zavodlarını müdafiə edə bilməyən bir sistem, uzunmüddətli hərbi-iqtisadi tərəfdaş kimi böyük risklər vəd edir. Müdafiə infrastrukturuna yatırılan vəsait hər şeydən əvvəl etibarlılıq və kəsilməz təchizat tələb edir. Bu baxımdan, təchizat mənbələrinin şaxələndirilməsi artıq sadəcə iqtisadi seçim deyil, milli təhlükəsizliyin birbaşa zərurətidir.