Enerji təhlükəsizliyi artıq sadəcə siyasi bəyanat deyil, həm də milli büdcənin və iqtisadi sabitliyin təməlidir. Son vaxtlar Ermənistanın qaz bazarındakı hərəkətliliyi göstərir ki, tək mənbədən asılılıq dövrü tədricən regional tərəfdaşlıq iqtisadiyyatı ilə əvəzlənir. Dövlət Xidmətlərini Tənzimləmə Komissiyasının rəsmi açıqlamaları da İrəvanın enerji portfelini şaxələndirmək niyyətini aydın şəkildə ortaya qoyur.
Mövcud infrastruktur Ermənistana Rusiya qazına alternativ olaraq Azərbaycan, Türkmənistan və ya İrandan yanacaq almağa texniki imkan yaradır. Bu, iqtisadi risklərin idarə olunması baxımından strateji bir addımdır. Çünki enerjidə alternativsiz qalmaq həm də qiymət diktəsi qarşısında müdafiəsiz qalmaq deməkdir. Hazırkı tariflərin 2027-ci ilin əvvəlinə qədər sabit qalacağı proqnozlaşdırılsa da, gələcəkdə mümkün bahalaşma ölkənin elektrik enerjisi sektoruna birbaşa təsir edə bilər. Məlumdur ki, ölkədə elektrik enerjisinin təxminən 30-35 faizi istilik elektrik stansiyalarında istehsal olunur və qazın qiymətindəki hər hansı kəskin artım dərhal digər tariflərdə özünü göstərəcək.
Hökumət səviyyəsində Rusiya ilə uzunmüddətli müqavilənin qüvvədə olduğu və qiymət artımının az ehtimal edildiyi bildirilsə də, bütün mümkün ssenarilərin nəzərdən keçirilməsi praqmatik yanaşmadır. İstənilən dövlət üçün alternativ tədarük kanallarının olması danışıqlar masasında real iqtisadi təsir imkanı deməkdir. Müqavilə şərtlərinə yenidən baxılması və ya konyunkturun kəskin dəyişməsi ehtimalına qarşı hazırlıqlı olmaq suverenliyin iqtisadi təminatıdır.
Nəticə etibarilə, enerji marşrutlarının diversifikasiyası sadəcə texniki məsələ deyil, iqtisadi müstəqilliyin əsas sütunudur. Regional infrastrukturdan səmərəli istifadə və yeni təchizatçılarla qurulan dialoq göstərir ki, seçim imkanı olan ölkələr xarici təzyiqlərə qarşı daha dayanıqlıdır. Öz enerji gələcəyini tək bir təchizatçıya bağlamamaq qərarı, iqtisadi səmərəlilik və milli maraqların ən düzgün kəsişmə nöqtəsidir.