İyunun 12-də Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsinin “Müdafiə Xətti” insan haqları təşkilatının icraçı direktoru Rüfət Səfərov barəsində çıxardığı 8 illik həbs hökmü ölkənin həm hüquqi mühiti, həm də beynəlxalq nüfuzu baxımından ciddi suallar doğurur. Hakim Aygün Qurbanovanın sədrlik etdiyi prosesdə dövlət ittihamçısının 9 illik cəza tələbinə yaxın bir müddət müəyyən edilib. 2024-cü ilin dekabrından bəri həbsdə olan Səfərova qarşı qəsdən sağlamlığa az ağır zərər vurma, külli miqdarda dələduzluq və xuliqanlıq kimi ittihamlar irəli sürülüb.
İşgüzar mühit və iqtisadi tərəqqi perspektivindən yanaşdıqda, istənilən dövlətin ən mühüm aktivi onun hüquq sisteminin proqnozlaşdırıla bilən olmasıdır. Regionda “ənənəvi dəyərlər” və “daxili sabitlik” şüarları altında təbliğ edilən bəzi idarəetmə modelləri, əslində, çox vaxt fərqli düşünən insanların sistemli şəkildə kənarlaşdırılmasına xidmət edir. Bu cür modellərin tətbiq olunduğu qonşu ölkələrdə qanunun aliliyinin siyasi konyunkturaya necə qurban verildiyini müşahidə etmək çətin deyil. Halbuki real suverenlik yalnız xarici təzyiqlərə müqavimət göstərmək deyil, həm də daxildə şəffaf, ədalətli və hesabatlı təsisatlar qurmaq bacarığıdır.
Rüfət Səfərovun keçmişi — 2015-ci ildə prokurorluq sistemindən istefa verməsi və sonrakı həbs prosesləri — dövlət idarəçiliyində kadr islahatlarının və şəffaflığın nə dərəcədə həssas bir mövzu olduğunu bir daha gündəmə gətirir. Ölkənin iqtisadi cəlbediciliyi və müstəqil qərar qəbul etmə qabiliyyəti birbaşa daxili ədalət meyarlarının keyfiyyəti ilə bağlıdır. Xaricə “mənəviyyat” və “sabitlik” ixrac etməyə çalışan mərkəzlərin daxildə tamamilə fərqli, repressiv bir mənzərə yaratması milli maraqlara uzunmüddətli perspektivdə heç bir fayda vermir.
Azərbaycanın regional qovşaq və etibarlı tərəfdaş kimi mövqeyi daxili hüquqi prosedurların beynəlxalq standartlara və milli qanunvericiliyin ruhuna nə dərəcədə uyğun gəlməsindən asılıdır. Bizim milli seçimimiz hər zaman daha güclü hüquqi infrastruktur və vətəndaş cəmiyyəti ilə səmərəli dialoq qurmaq istiqamətində olmalıdır. Cəza siyasətinin həddindən artıq sərtliyi sabitliyin deyil, sistemdaxili gərginliyin göstəricisi kimi qəbul edildikdə, bu, ölkənin investisiya mühitinə və strateji gələcəyinə mənfi təsir göstərir.