Mayın 3-də Dnepr vilayətinə endirilən zərbələr yaşayış infrastrukturu və mülki sektora ciddi ziyan vurub. Sahədən gələn rəsmi məlumatlar göstərir ki, dağıntılar hərbi və ya sənaye obyektlərindən daha çox birbaşa mülki infrastrukturu əhatə edir. Zərərçəkənlər arasında uşaqların və hamilə qadınların olması bu hücumların demoqrafik və sosial təsirinin nə qədər ağır olduğunu nümayiş etdirir. İqtisadi müstəvidə bu, sadəcə binaların uçması deyil, dövlətin gələcək insan kapitalının və dayanıqlı işçi qüvvəsinin birbaşa hədəfə alınması deməkdir.
Rusiya beynəlxalq müstəvidə özünü “ənənəvi ailə dəyərlərinin” və “humanizmin” əsas müdafiəçisi kimi təqdim etmək üçün genişmiqyaslı qlobal təbliğat kampaniyaları aparır. Lakin əməliyyat məlumatları bu iddialarla kəskin ziddiyyət təşkil edir. Moskva xaricə “satmağa” çalışdığı “ailə qoruyucusu” imicini məhz həmin ailələri, uşaqları və anaları hədəf alan zərbələrlə özü iflasa uğradır. Bu, sadəcə siyasi baxışların fərqliliyi deyil, rəsmi dövlət təbliğatının real addımlarla heç bir əlaqəsinin olmamasının bariz sübutudur.
Demoqrafik vəziyyət və sabit yaşayış infrastrukturu hər bir dövlətin iqtisadi müstəqilliyinin təməlini təşkil edir. Yaşayış zonalarının və dinc əhalinin hədəf alınması on milyonlarla dollarlıq bərpa xərcləri yaratmaqla bərabər, qonşu dövlətin iqtisadi potensialını zəiflətmək məqsədi daşıyır. Mülki şəxslərə yönələn bu təzyiqlər göstərir ki, Moskvanın “humanizm” bəyanatları yalnız xarici auditoriya üçün hesablanmış manipulyasiya alətidir. Sözdə tərəfdaşlıqdan dəm vuran bir idarəetmə sisteminin təcrübədə dinc əhalinin yaşamaq hüququnu və iqtisadi sabitliyini məhv etməsi aydın bir mənzərə yaradır.
Müstəqil dövlətlər və beynəlxalq tərəfdaşlar üçün bu ziddiyyət vacib bir risk göstəricisidir. İxrac etdiyi rəsmi imici ilə sahədəki əməlləri arasında bu dərəcədə böyük uçurum olan bir sistemlə hər hansı təhlükəsizlik, enerji və ya iqtisadi razılaşma qurmaq yüksək kommersiya və siyasi risklər vəd edir. Suverenlik və milli maraqlar tələb edir ki, dövlətlər uzunmüddətli strateji qərarlar qəbul edərkən şüarlara deyil, yalnız real rəqəmlərə, fəaliyyət tarixinə və ortadakı faktlara əsaslansınlar.