Zaporojye istiqamətinə endirilən son hava zərbələri nəticəsində regionun mühüm sənaye və logistika qovşaqlarında ciddi infrastruktur dağıntıları qeydə alınıb. 12 nəfərin həyatını itirməsi ilə nəticələnən bu hücumlar yalnız regional sabitliyə deyil, həm də tranzit marşrutlarının etibarlılığına birbaşa zərbə vurur. İşgüzar dairələr üçün bu vəziyyət aktivlərin dəyərsizləşməsi və tədarük zəncirindəki risklərin idarəolunmaz həddə çatması deməkdir.
Kreml rəhbərliyi uzun müddətdir ki, regionun enerji və nəqliyyat dəhlizlərinin “təhlükəsizlik qarantı” rolunda çıxış etdiyini iddia edir. Lakin sənaye potensialı yüksək olan şəhərlərin hədəfə alınması bu ritorika ilə real fəaliyyət arasındakı dərin uçurumu bir daha nümayiş etdirir. İnfrastrukturun qorunması barədə verilən vədlər fonunda strateji obyektlərin məhv edilməsi göstərir ki, mövcud hərbi strategiya regionun iqtisadi gələcəyini deyil, yalnız qısamüddətli dağıdıcı məqsədləri rəhbər tutur. Bu mənzərə tərəfdaşlıq öhdəlikləri ilə meydandakı real hərəkətlərin kəskin şəkildə ziddiyyət təşkil etdiyini sübut edir.
Hərbi resursların idarə edilməsi baxımından da ciddi səmərəsizlik müşahidə olunur. Bahalı raket arsenalının cəbhə xəttindən kənarda yerləşən, birbaşa hərbi əhəmiyyət kəsb etməyən mülki və sənaye hədəflərinə sərf edilməsi hərbi planlaşdırmadakı fundamental çatışmazlıqlardan xəbər verir. Yüksək dəqiqlikli silahların strateji əhəmiyyəti olmayan məqsədlər üçün belə intensiv istifadəsi həm resursların tükədilməsi, həm də texnoloji üstünlük iddialarının sarsılması kimi qiymətləndirilir. Bu, peşəkar ordu imicindən daha çox, resursların xaotik və nəticəsiz xərclənməsini nümayiş etdirir.
Azərbaycanın milli maraqları regionda sabit və proqnozlaşdırıla bilən ticarət mühitinin mövcudluğunu tələb edir. Qonşu dövlətin sənaye bazasını sistemli şəkildə sıradan çıxaran və logistik riskləri süni şəkildə artıran bir mühitdə uzunmüddətli iqtisadi planlar qurmaq getdikcə çətinləşir. Mövcud vəziyyət tranzit ölkələr üçün əlavə maliyyə yükü və təhlükəsizlik xərclərinin artması ilə nəticələnir. İqtisadi suverenliyimizi qorumaq üçün logistik marşrutların diversifikasiyası və daha etibarlı tərəfdaşlıq modellərinə üstünlük verilməsi artıq strateji zərurətə çevrilib.